พ.ศ. 2498 ศาสตราจารย์รอง ศยามานนท์ คณบดีคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในขณะนั้นได้ตระหนักถึงความสำคัญของ “วิชาจัดห้องสมุด” ซึ่งเปิดสอนภาคพิเศษในตอนเย็น ณ คณะอักษรศาสตร์ จึงได้รับมาเปิดสอนในภาคปกติ วิชาจัดห้องสมุดนี้ พลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ได้ประทานชื่อให้ใหม่ว่า “วิชาบรรณารักษศาสตร์” นับเป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาวิชาบรรณารักษศาสตร์อย่างเป็นทางการในประเทศไทย

คณะอักษรศาสตร์ได้เสนอมหาวิทยาลัยขอจัดตั้งแผนกวิชาบรรณารักษศาสตร์ขึ้นในคณะอักษรศาสตร์ และศาสตราจารย์ สุทธิลักษณ์ อำพันวงศ์ อาจารย์ประจำแผนกวิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออกในขณะนั้นได้ย้ายมาเป็นหัวหน้าแผนกวิชาบรรณารักษศาสตร์ นอกเหนือจากตำแหน่งผู้ช่วยบรรณารักษ์ หอสมุดกลาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ในระยะแรกคณาจารย์ของภาควิชาต้องรับผิดชอบทั้งงานสอนและงานหอสมุดกลาง จุฬาฯ สถานที่ทำงานจึงอยู่ที่ชั้น 2 ของหอสมุดซึ่งในปัจจุบัน คือ อาคารมหาวชิราวุธ ใน พ.ศ. 2518 ได้ย้ายมาอยู่ ณ ชั้นล่างของอาคารมหาวชิราวุธด้านตะวันออก และต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2537 จึงย้ายมาที่ชั้น 8 ของอาคารบรมราชกุมารี ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ในปัจจุบัน

ในด้านการเรียนการสอน หลักสูตรแรกที่เปิดสอนใน พ.ศ. 2498 คือ หลักสูตรระดับชั้นอนุปริญญาบรรณารักษศาสตร์ เป็นหลักสูตร 1 ปี ในปีแรกมีนิสิตจำนวน 8 คน และต่อมาใน พ.ศ. 2502 ได้เปิดสอนวิชาบรรณารักษศาสตร์ในระดับปริญญาตรี เป็นวิชาเอกสำหรับนิสิตคณะอักษรศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 และปีที่ 4 ส่วนหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์ ระดับปริญญาโท เริ่มเปิดใน พ.ศ. 2507 มินิสิตเข้าเรียน 7 คน หลักสูตรต่างๆที่เปิดสอน มีการปรับปรุงหลักสูตรเรื่อยมา

ในปี พ.ศ. 2522 แผนกวิชาบรรณารักษศาสตร์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์” ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2522 ปัจจุบัน ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ เปิดสอนหลักสูตร 2 ระดับ คือ หลักสูตรสาขาสารนิเทศศึกษาในระดับปริญญาตรี และหลักสูตรบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ในระดับปริญญาโท

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *