|
Author |
Premin Karavi |
|
Title |
Form and meaning of reduplicative adjectives and adverbs in the Songkhla dialect / Premin Karavi |
|
Date |
1986 |
|
Location |
CL thesis |
|
Source |
[19], 172 leaves : charts |
|
Abstract |
Analyzes the form and meaning of the reproductive adverbs and adjectives in the Songkhla dialect and classifies them accordingly. Divides these reduplicatives according to the number of syllables into two main groups: those with two syllables and those with more than two syllables ; each of which is further divided according to the syllable structure into three subgroups. Shows from the study of the meaning of reduplicatives that reduplicatives can be of two main types : reduplicatives with lexical meaning and reduplicatives with no lexical meaning |
|
?ิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษารูปและความหมายของคำซ้ำพยางค์ที่เป็นคำคุณศัพท์และคำกริยาวิเศษณ์ในภาษาสงขลา เพื่อจัดกลุ่มตามลักษณะดังกล่าว ผลการศึกษาปรากฎว่าคำซ้ำพยางค์สามารถจำแนก โดยใช้เกณฑ์ทางเสียงเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ คำซ้ำพยางค์ที่มีโครงสร้างทางเสียงของคำสองพยางค์ และคำซ้ำพยางค์ที่มีโครงสร้างทางเสียงของคำมากกว่าสองพยางค์ คำซ้ำพยางค์แต่ละกลุ่มยังแบ่งเป็น 3 กลุ่มย่อยคือ คำซ้ำพยางค์ที่มีความต่างของโครงสร้างของพยางค์ที่การลงเสียงหนัก-เบา คำซ้ำพยางค์ที่มีโครงสร้างของพยางค์อย่างน้อย 1 พยางค์เป็น C1-2 Tet และคำซ้ำพยางค์ที่โครงสร้างพยางค์มีความต่างกันที่เสียงพยัญชนะ เสียงสระ และเสียงวรรณยุกต์ โดยอาจจะต่างกันเพียงลักษณะเดียวหรือหลายลักษณะก็ได้ ในด้านความหมาย คำซ้ำพยางค์อาจแยกออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ คำซ้ำพยางค์ที่มีความหมายในตัวเอง และคำซ้ำพยางค์ที่ไม่มีความหมายในตัวเอง ประเภทแรกจะกำหนดความหมายได้จากความหมายของหน่วยหลักหรือได้จากรูปแบบทางเสียง ดังนั้นคำซ้ำพยางค์ที่มีความหมายในตัวเองนี้จึงสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มย่อยคือ ความหมายของคำซ้ำพยางค์ที่มีหน่วยหลัก และความหมายของคำซ้ำพยางค์ที่ไม่มีหน่วยหลัก ความหมายของคำซ้ำพยางค์ที่มีหน่วยหลักจะให้ความหมายในลักษณะการเพิ่มค่าหรือลดค่าของความหมายของหน่วยหลัก ส่วนความหมายของคำซ้ำพยางค์ที่ไม่มีหน่วยหลักจะสัมพันธ์กับรูปแบบทางเสียงของคำซ้ำพยางค์นั้น สำหรับคำซ้ำพยางค์ที่ไม่มีความหมายในตัวเองนั้นจะสามารถกำหนดความหมายของมันได้จากคำหลักที่มันไปขยาย คำซ้ำพยางค์ในกลุ่มนี้อาจจำแนกกลุ่มออกตามหน้าที่ของคำหลักที่มันไปขยายได้เป็น 2 กลุ่มย่อย คือ คำซ้ำพยางค์ที่ขยายคำกริยาคงสภาพหรือคำกริยาแสดงกระบวนการเปลี่ยนแปลง และคำซ้ำพยางค์ที่ขยายคำกริยาแสดงอาการกระทำ คำซ้ำพยางค์ทั้ง 2 ประเภทนี้จะได้ความหมายจากคำหลัก แต่ความหมายของคำหลักเองก็ได้ผลกระทบจากคำซ้ำพยางค์ กล่าวคือในประเภทย่อยแรก คำซ้ำพยางค์แสดงการเพิ่มค่าของความหมายของคำหลัก ในประเภทย่อยที่สอง คำซ้ำพยางค์จะเป็นตัวให้ความหมายใหม่แก่คำหลักเพื่อบอกลักษณะอาการกระทำนั้นว่ากระทำด้วยลักษณะท่าทางอย่างไร |
|
|
Note |
Typescript (photocopy) |
|
Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University, 1986 |
|
|
Subject(s) |
Dialects |
| Linguistics | |
| Adverb | |
| Adjective | |
| Thai language | |
| Reduplication | |
| Songkhla language | |
| Syllable | |
|
Subject |
Songkhla |
|
Alt author |
เปรมินทร์ คาระวี |
| Pranee Kullavanijaya, advisor | |
| Chulalongkorn University. Linguistics | |
|
ISBN |
9745671452 |