Author

Arunee Arunreung

Title

Variation of the falling tone by age of speakers of Bangkok Thai / Arunee Arunreung

Date

1989
   

Location

CL thesis

Source

112 leaves

Abstract

It has been observed that the falling tone in Bangkok Thai pronounced by the young generation seems to be different from that pronounced by the old generation: the pitch is higher and thus becomes very much like the high tone. Moreover, some of the young allegedly use "the new tone" all the time but others use it in some situations. The objective of this study is to find out whether the falling tone of Bangkok Thai speakers varies by age and style, and if it does, what the variation is like. The data were collected in informal conversational style and formal reading style from a sample of 30 persons selected from teachers in the Faculty of Arts and the Faculty of Education, Chulalongkorn University, aged 55-60 and 35-40 years and high-school students from Suksanaree School, aged 15-20 years. The analysis shows that the falling tone consists of five variants: mid-fall, high-fall, mid-rise-mid, mid-rise-fall and mid-level-fall. The use of the falling tone is found to vary significantly according to the age of speakers. (p = 0.1). The mid-fall is mostly used by the speakers aged 55-60 and 35-40 years but the latter group also uses the high-fall variant considerably. The mid-rise-mid, "the new tone", is mostly used by the speakers aged 15-20 years. As for stylistic variation, it is found that the old and middle-age groups' use of the falling tone variants is both similar and different from the Young generation; i.e., according to formality, the rate of the mid-fall increases and that of the mid-rise-mid decreases. However, both the old generation groups use the mid-fall variant in a higher percentage than the young generation, and the latter use the mid-rise-mid variant more than the other two groups. It is shown that the tonal variants of the old generation are obviously different from those of the young generation. So it enables the old generation to observe the change of the falling tone variants of the young. However, nowadays the mid-fall is still the most commonly used one in Bangkok Thai. But in the future the falling tone variant of the young generation may be the most frequently used in Bangkok Thai. This study is the beginning of a study of tonal change in progress in Bangkok Thai. Other Thai tones may be in process of change and should be investigated
 

?ากการที่มีผู้สังเกตเห็นว่า เด็กไทยรุ่นใหม่ในปัจจุบันออกเสียงวรรณยุกต์โทเป็นเสียงลอยคล้ายเสียงวรรณยุกต์ตรี ต่างไปจากเสียงวรรณยุกต์โทแบบเดิมที่ใช้กันในกลุ่มผู้ใหญ่ และเด็กบางคนมีลักษณะเช่นนี้ตลอดเวลา แต่บางคนจะมีลักษณะเช่นนี้เฉพาะบางสถานการณ์เท่านั้น

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ที่จะตอบคำถามว่า วรรณยุกต์โทของผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ มีการแปรตามอายุของผู้พูดและวัจนลีลาหรือไม่ และถ้ามีลักษณะของการแปรจะเป็นเช่นไร

ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างอาจารย์ในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยระดับ

อายุ 55-60 ปี และอายุ 35-40 ปี และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนศึกษานารี อายุ 15-20 ปี รวมทั้งสิ้นจำนวน 30 คน โดยการสัมภาษณ์พูดคุยซึ่งจัดว่าเป็นลีลาที่ไม่เป็นทางการ และการอ่านบทความ ซึ่งจัดว่าเป็นลีลาที่เป็นทางการ

จากผลการวิเคราะห์ผู้วิจัยพบว่า มีรูปแปรวรรณยุกต์โท 5 รูปแปร ได้แก่รูปแปรวรรณยุกต์กลาง-ตก สูง-ตก กลาง-ขึ้น-กลาง กลาง-ขึ้น-ตก และกลางระดับ-ตกข้างท้ายการใช้รูปทั้ง 5 รูปเหล่านี้ พบว่าต่างกันตามอายุของผู้พูดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับความเชื่อมั่น .01 โดยในกลุ่มอายุ 55-60 ปี ใช้รูปแปรวรรณยุกต์ กลาง-ตก มากที่สุด ส่วนในกลุ่มอายุ 35-40 ปี ใช้รูปแปรวรรณยุกต์กลาง-ตำ มากที่สุดเหมือนกัน แต่ได้ใช้รูปแปรวรรณยุกต์สูง-ตก มากจนเป็นที่สังเกตเห็นได้ชัด ในขณะที่กลุ่มอายุ 15-20 ปี ใช้รูปแปรวรรณยุกต์กลาง-ขึ้น-กลาง ซึ่งเป็นรูปแปรแบบใหม่มากที่สุด

ส่วนการแปรตามวัจนลีลา กลุ่มผู้ใหญ่ทั้ง 2 กลุ่มมีการใช้รูปวรรณยุกต์เหมือนและแตกต่างจากกลุ่มเด็กรุ่นใหม่ดังนี้ คือ ทุกกลุ่มอายุมีการใช้รูปแปรกลาง-ตก ในอัตราที่สูงขึ้น เมื่อมีความเป็นทางการเพิ่มขึ้น และมีการใช้รูปแปรกลาง-ขึ้น-กลาง ในอัตราที่สุงขึ้นเมื่อมีความเป็นทางการลดลง แต่กลุ่มผู้ใหญ่ทั้ง 2 กลุ่มมีความถี่ในการใช้รูปแปรกลาง-ตกมากกว่ากลุ่มเด็กรุ่นใหม่และกลุ่มเด็กรุ่นใหม่มีความถี่ในการใช้รูปแปร กลาง-ขึ้น-กลาง มากกว่ากลุ่มผู้ใหญ่

การวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า กลุ่มผู้ใหญ่ใช้รูปวรรณยุกต์โทแตกต่างไปจากกลุ่มเด็กรุ่นใหม่อย่างเห็นได้ชัด จึงทำให้คนกลุ่มนี้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเด็กรุ่นใหม่ได้ชัดเจน อย่างไรก็ตามในปัจจุบันรูปแปรกลาง-ตก ยังคงเป็นรูปแปรที่ใช้มากที่สุด แต่ในอนาคตคาดว่าเสียงวรรณยุกต์แบบเด็กรุ่นใหม่อาจเป็นที่นิยมใช้มากที่สุดในภาษาไทยกรุงเทพฯ

งานวิจัยนี้เป็นงานที่ริเริ่มการศึกษาเกี่ยวกับ การเปลี่ยนแปลงของเสียงวรรณยุกต์ที่กำลังดำเนินอยู่ในภาษาไทยกรุงเทพฯ ยังมีเสียงวรรณยุกต์อื่น ๆ ที่น่าสนใจและอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงอีก ซึ่งจ่าที่จะมีการศึกษาค้นคว้าต่อไป

Note

Typescript (photocopy)
 

Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University,1989

Alt author

อรุณี อรุณเรือง

 

Amara Prasithrathsint, advisor

 

Udaporn Luksaneeyanawin, advisor

 

Chulalongkorn University. Linguistics

ISBN

9745774499