|
Author |
Ruchana Phinicharom |
|
Title |
Acoustic characteristics of unstressed syllables in Thai / Ruchana Phinicharom |
|
Date |
1990 |
|
Location |
CL thesis |
|
Source |
327 leaves |
|
Abstract |
The purpose of this thesis is to study the F0 of tones and the duration of voiced segments in unstressed syllables in Thai. Six typesof syllable structures were examined: CV2 CVS CV:S CV: CVN and CV:N. The analysis is based on spectrographic measurements and the statistical methods used. The results of the analysis are as follows: The five Thai tones still maintain their original tone shapes or significant F0 differences. And a tone may have different tone shapes, sometimes conditioned by the syllable structures and sometimes unconditionally. The F0 curves for tones in unstressed syllables as uttered by 4 subjects are similar in some cases but vary in others. Tones in unstressed syllables differ from those in stressed syllables in three ways: 1) the pitch height and contour of the original tones are more or less the same; minor differences exist in degree of rising or falling at different time points; 2) the neutralization of the five tones towards mid-level tone; and 3) the merger of the tone characteristics which are the prominent markers of certain tones; 1) above is the most prominent and 3), the least. It is obvious that voiced segments in unstressed syllables have much shorter duration than those in stressed syllables and mostly have unsignificantly different duration among different types of syllable structures and also among duration uttered by different subjects |
|
วิทยานิพนธ์นี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความถี่มูลฐานของวรรณยุกต์ และค่าระยะเวลาของเสียงก้องในพยางค์เสียงเบาที่มีโครงสร้างพยางค์ 6 แบบในภาษาไทย คือ CV? CVS CV:S CVN และ CV:N โดยใช้เครื่องวิเคราะห์คลื่นเสียง และวิธีการทางสถิติ จากการวิเคราะห์ พบว่าวรรณยุกต์ทั้ง 5 หน่วยเสียงยังคงมีค่าความถี่มูลฐานที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และหน่วยเสียงวรรณยุกต์เดียวกันอาจมีค่าความถี่มูลฐานต่างกันด้วย เมื่อปรากฎในโครงสร้างพยางค์ต่างกัน และ/หรือในโครงสร้างพยางค์เดียวกัน ส่วนวรรณยุกต์ที่ออกเสียงโดยผู้บอกภาษาทั้ง 4 คน มีทั้งลักษณะที่ร่วมกันและแตกต่างกัน นอกจากนี้ วรรณยุกต์ในพยางค์เสียงเบายังแตกต่างจากในพยางค์เสียงหนักเป็น 3 ลักษณะ เรียงตามลำดับที่พบมากที่สุดถึงน้อยที่สุด คือ 1) ลักษณะที่ยังคงรักษาระดับเสียงและทิศทางของเสียงไว้ใกล้เคียงกับวรรณยุกต์ในพยางค์เสียงหนัก แต่ลดปริมาณการเปลี่ยนแปลงระดับเสียงระหว่างจุดเวลาต่าง ๆ ลง 2) ลักษณะที่มีการเลื่อนระดับเสียง และทิศทางการขึ้นตกของเสียงมารวมกันอยู่ในระดับกลาง ๆ และคงระดับมากขึ้น และ 3) ลักษณะที่มีการเปลี่ยนแปลงระดับเสียง และทิศทางการขึ้นตกของเสียงไปจนคล้ายกับหน่วยเสียงวรรณยุกต์อื่น เสียงก้องในพยางค์เสียงเบา มีค่าระยะเวลาน้อยกว่าเสียงก้องในพยางค์เสียงหนักอย่างเห็นได้ชัด และมีค่าระยะเวลาของเสียงก้องที่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเป็นส่วนใหญ่ระหว่างโครงสร้างพยางค์แต่ละแบบ และระหว่างผู้บอกภาษาแต่ละคน |
|
|
Note |
Typescript (photocopy) |
|
Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University,1990 |
|
|
Alt author |
รุจนา พินิจารมณ์ |
| Theraphan Luangthongkum, davisor | |
| Chulalongkorn University. Linguistics | |
|
ISBN |
9745782777 |