Author

Suneeporn Lertkultanon

Title

Word geography of Southern Thai spoken in Phangnga and Krabi / Suneeporn Lertkultanon

Date

1990
   

Location

CL thesis

Source

247 leaves

Abstract

This thesis is a study of lexical variation in Southern Thai spoken in Phangnga and Krabi in order to divide the area into sub-dialect areas. The results are compared with those of the previous studies of phonological variation in the same area as well as those of lexical variation in Surat Thani and Nakhon Si Thammarat. The data in this study were gathered by postal questionnaire. There are 92 study locations-one in each Tambon. The respondents are the headmasters of Tambon schools. The returned questionnaires came from 89.13 per cent of all the Tambon. The study shows that Phangnga and Krabi can be divided into two sub-dialect areas. The linguistic boundary runs in the west-east direction (from the coast of Amphoe Takuathung in Phangnga to Amphoe Au-luek and Amphoe Plaiphraya in Krabi. The linguistic boundary found in this study is near the phonological boundary. Moreover, when comparing the result of this study with the result of lexical variation in Surat Thani and Nakhon Si Thammarat, it was found that there are 2 main linguistic boundaries: 1. the boundary that runs in the north-south direction separating Phangnga and Krabi from Surat Thani and Nakhon Si Thammarat; 2. the boundary that runs in the west-east direction including most of the area of Phangnga with Surat Thani and most of the area of Krabi with Nakhon Si Thammarat
 

?ารวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแปรของศัพท์ในจังหวัดพังงาและกระบี่ และนำผลการศึกษามาแบ่งเขตภาษาถิ่นย่อย พร้อมทั้งเปรียบเทียบการแปรของศัพท์กับการแปรของเสียงและเปรียบเทียบกับการแปรของศัพท์ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และนครศรีธรรมราชที่มีผู้ศึกษาไว้แล้ว

ข้อมูลในการวิจัยนี้ ได้จากการส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ไปยังจุดเก็บข้อมูล 92จุด จาก 92 ตำบล โดยมีอาจารย์ใหญ่เป็นผู้ตอบแบบสอบถาม แบบสอบถามที่ได้รับกลับคืนคิดเป็นร้อยละ 89.13 ของตำบลทั้งหมด

ผลการวิจัยแสดงว่า การแปรของศัพท์สามารถนำมาแบ่งเขตภาษาถิ่นย่อยในบริเวณที่ศึกษาได้ 2 บริเวณ และพบว่าแนวแบ่งเขตภาษาคือ แนวที่พาดจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออกโดยเริ่มจาก อ.ตะกั่วทุ่งด้านติดทะเลอันดามันใน จ.พังงาผ่าน อ.อ่าวลึก และ อ.ปลายพระยาไปจนสุดพรมแดน จ.กระบี่

เมื่อนำผลการศึกษานี้ไปเปรียบเทียบกับการแปรของเสียงในบริเวณเดียวกัน พบว่า แนวแบ่งเขต ที่ได้จากการแปรของศัพท์อยู่บริเวณใกล้เคียงกับแนวแบ่งเขต ที่ได้จากการแปลของเสียง และเมื่อนำผลการศึกษา นี้ไปเปรียบเทียบกับการแปรของศัพท์ในจังหวัดสุราษฎร์ธา นีและนครศรีธรรมราช พบแนวแบ่งเขตภาษาที่สำคัญ 2 แนว คือ 1. แนวที่พาดจากทิศเหนือไปทิศใต้แบ่ง จ.พังงา กับกระบี่ออกจาก จ.สุราษฎร์ธานีและนครศรีธรรมราช 2. แนวที่พาดจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก ซึ่งรวมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ จ.พังงาไว้กับสุราษฎร์ธานี และรวมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ จ.กระบี่ไว้กับนครศรีธรรมราช

Note

Typescript (photocopy)
 

Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University,1990

Alt author

สุนีย์พร เลิศกุลทานนท์

 

Kalaya Tingsabadh, advisor

 

Chulalongkorn University. Linguistics

ISBN

9745791881