Author

Janya Nualjansaeng

Title

Tones of the Thai dialect of Amphoe Muang Marhon Pathom / Janya Nualjansaeng

Date

1991

Location

CL thesis

Source

227 leaves

Abstract

This thesis studies tones of the Thai dialect spoken in various districts of Amphoe Muang Nakhon Pathom. Both the tone system and the phonetic characteristics of each tone are analyzed and the results are used to determine sub-dialect areas. Data were collected from 23 informants, who were chosen according to a set of criteria, to represent 23 districts. They include monosyllabic words and minimal pairs. All of the data were analyzed auditorily and some were analyzed instrumentally using the DSP Sona-Graph Model 5500. The results of instrumental analysis were used to verify those of auditory analysis. All of the varieties under study have five tones : mid-level, upper-mid-falling, upper-mid-level-falling, mid-rising and low-level-rising. The phonetic charac- teristics of every tone vary from one area to another. Such variation can be used to divide the area under study into many sub-dialect areas. Three criteria, all of which concern occurence of tonetic variants, were used in the division : first, the most frequent occurence; second, co-occurence, and third, occurence and non-occurence. Each criterion was applied to the data of each tone in each syllable type (i.e. live syllable, dead syllable with long vowel, and dead syllable with short vowel) where applicable. The results are shown on maps. Finally all of the results according to each criterion are compiled together yielding 7 types of possible results. It is found that there are between 13 and 23 sub-dialects depending on the criterion used

ผลการวิจัยพบว่า วรรณยุกต์ของภาษาไทยถิ่นอำเภอเมืองนครปฐมมีเพียงระบบเดียวคือ ระบบ 5 หน่วยเสียงวรรณยุกต์ ได้แก่ กลาง-ระดับ กลางค่อนข้างสูง-ตก กลางค่นข้างสูง-ระดับ-ตก กลาง-ขึ้น และต่ำ-ระดับ-ขึ้น ลัทลักษณะของหน่วยเสียงวรรณยุกต์ทั้ง 5 หน่วยเสียงมีการแปรไปตามตำบลต่างๆ สามารถนำมาจำแนกภาษาถิ่นย่อยได้เป็นหลายกลุ่มด้วยกัน ทั้งนี้ผู้วิจัยได้กำหนดเกณฑ์ในการพิจารณาจัดกลุ่มภาษาย่อยขึ้น 3 เกณฑ์ โดยใช้ลักษณะการปรากฎของเสียงวรรณยุกต์ ได้แก่ เกณฑ์ที่ 1 เกณฑ์การปรากฎสูงสุด เกณฑ์ที่ 2 เกณฑ์การปรากฎร่วม และ เกณฑ์ที่ 3 เกณฑ์การปรากฎ-ไม่ปรากฎ ผู้วิจัยนำเกณฑ์ทั้งสามนี้มาแบ่งเขตภาษาถิ่นย่อยและแสดงลงในแผนที่ภาษา โดยแสดงทีละหน่วยเสียงวรรณยุกต์และแยกพิจารณาตามประเภทของพยางค์ คือ พยางค์เป็น พยางค์ตายสระเสียงยาว พยางค์ตายสระเสียงสั้น จากนั้นจึงนำผลวิเคราะห์ดังกล่าวมาพิจารณาร่วมกันทั้ง 5 หน่วยเสียงวรรณยุกต์ เพื่อแบ่งเขตภาษาถิ่นย่อย โดยพิจารณาทีละเกณฑ์ ได้ผลออกมาเป็น 7 แบบ พบว่า ภาษาถิ่นย่อยในบริเวณที่ศึกษาประกอบไปด้วยภาษาถิ่นย่อยจำนวนมาก ตั้งแต่ 13 ถึง 23 ถิ่นย่อยขึ้นอยู่กับเกณฑ์ทื่ใช้

Note

Typescript (photocopy)

Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University, 1991

Subject(s)

Dialect

Tones

Nakhon Pathom

Alt author

จรรยา นวลจันทร์แสง

Kalaya Tingsabadh, advisor

Chulalongkorn University. Linguistics

ISBN

9745815772