Author

Rataya Kosbirikarn

Title

Variation of the high-falling tone in Suphanburi Thai by some social variables / Rataya Kosbirikarn

Date

1991
   

Location

CL thesis

Source

81 leaves

Abstract

This study investigates the relationship between the variants of the high- falling tone in Suphanburi Thai and two social variables : age and place of residence. In this study, 2 age groups (15-35 year old and 45-65 year old) and 2 places of residence (Amphoe Muang and Amphoe Si Prachan) are used. There are 3 variants of high-falling tone : falling, rising, and falling-rising. It is hypothesized that the 15-35 year old group uses the rising variant more frequently than the 45-65 year old group and the residents of Amphoe Muang use the rising variant more frequently than the residents of Amphoe Si Prachan. The data were collected by interviewing informally 107 native speakers of Suphanburi Thai. The result of the analysis shows that the relationship between the social variables and the linguistic variants is statistically significant. Thus, the hypotheses were confirmed. It is found that the older group residing in Amphoe Si Prachan is the most conservative, i.e. they tend to use the falling variant, while the younger group residing in Amphoe Muang is the most progressive, i.e. they tend to use the rising variant. As for the other two groups, the older living in Amphoe Muang and the younger living in Amphoe Si Prachan, it is found that they have the same patterns of usage and frequencies of occurrence of the tone variants. Regarding the falling-rising variant, the phonetic characteristic of which is a mixture of the falling variant and the rising variant, the result shows that it occurs most in the younger group residing in Amphoe Muang
 

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งหาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแปรของวรรณยุกต์สูง-ตก ในภาษาไทยถิ่นสุพรรณบุรี กับตัวแปรทางสังคม 2 ตัวแปร ได้แก่ อายุและถิ่นที่อยู่อาศัย กลุ่มอายุประกอบด้วย 2 กลุ่ม คือ 15-35 ปี และ 45-65 ปี ถิ่นที่อยู่อาศัยประกอบด้วย 2 ถิ่น คืออำเภอเมืองและอำเภอศรีประจันต์ วรรณยุกต์สูง-ตก ในภาษาไทยถิ่นสุพรรณบุรีประกอบด้วยรูปแปร 3 รูป ได้แก่ รูปแปรตก รูปแปรขึ้นและรูปแปรตก-ขึ้น การศึกษานี้มีสมมุติฐานว่ากลุ่มอายุ 15-35 ปีใช้รูปแปรขึ้นมากกว่ากลุ่มอายุ 45-65 ปีและกลุ่มที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยในอำเภอเมืองใช้รูปแปรขึ้นมากกว่ากลุ่มที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยในอำเภอศรีประจันต์ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการจากผู้พูดภาษาไทยถิ่นสุพรรณบุรีจำนวน 107 คน

ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรอายุและถิ่นที่อยู่อาศัยมีความสัมพันธ์กับการใช้รูปแปรของวรรณยุกต์สูง-ตกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานที่ได้ตั้งไว้ ผลการศึกษาแสดงว่ากลุ่มอายุมากที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยในอำเภอศรีประจันต์ใช้ภาษาที่แสดงลักษณะ "เหน่อแบบดั้งเดิม" มากที่สุด เห็นได้จากการใช้รูปแปรขึ้นมากที่สุด กลุ่มตัวอย่างที่เหลืออีก 2 กลุ่มได้แก่ กลุ่มอายุมากที่อยู่ในอำเภอเมืองและกลุ่มอายุน้อยที่อยู่ในอำเภอศรีประจันต์ใช้ภาษาที่ไม่แตกต่างกันเห็นได้จากการใช้รูปแปรทั้ง 3 รูปในอัตราที่ใกล้เคียงกัน เมื่อพิจารณารูปแปรตก-ขึ้น ซึ่งมีลักษณะคาบเกี่ยวระหว่างรูปแปรตกและรูปแปรขึ้น พบว่ารูปแปรนี้ถูกใช้มากที่สุดโดยกลุ่มอายุน้อยที่มีถิ่นที่อยู่อาศัยในอำเภอเมือง

Note

Typescript (photocopy)
 

Thesis (M.A.)--Chulalongkorn University, 1991

Subject(s)

Language variation

 

High-falling tone

 

Suphanburi Thai

 

Social variables

Alt author

รตญา กอบศิริกาญจน์

 

Kalaya Tingsabadh, advisor

 

Chulalongkorn University. Linguistics

ISBN

9745817589