Author

Apinya Pornsib

Title

Tones in Phetchaburi Thai / Apinya Pornsib

Date

1993

Location

CL thesis

Source

253 leaves : ill., charts

Abstract

This thesis is a study of tones in Phetchaburi Thai spoken in six amphoes : Tha Yang, Muang, Ban Lat, Cha-am, Khao Yoi, and Ban laem in Phetchaburi Province. The aims are to compare both the tone systems and the phonetic characteristics of tones among the six amphoes, and to sutdy the result of using more than one informant per location. Eighteen informants selected according to a set of criteria were interviewed, three form each amphoe. A wordlist consisting of 100 monosyllabic words was used in this study. The recorded data were analysed using the DSP Sona-Graph Workstation Model 5500. The study shows that as far as tonal variation among the six amphoes is concerned, the tone system of very amphoe is the same, i.e. each consists of six tones. The phonetic characteristics of each tone, however, vary from one amphoe to another making it possible to divide Phetchaburi Thai into sub-dialects. Concerning variation among the informants from each study location, there is no variation in the number of tones but there is variation in the districbution of some tones in checked syllalbles. It is also found that at least two out of three informants in each location have the same or similar allotones.

งานวิจัยนี้ศึกษาวรรณยุกต์ภาษาไทยถิ่น จังหวัดเพชรบุรีที่พูดในอำเภอท่ายาง อำเภอเมือง อำเภอบ้านลาด อำเภอชะอำ อำเภอเขาย้อย และอำเภอบ้านแหลม เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระบบวรรณยุกต์ และสัทลักษณะของหน่วยเสียงวรรณยุกต์ระหว่างอำเภอทั้ง 6 และเพื่อศึกษาผลที่ได้จากการเก็บข้อมูลจากผู้บอกภาษามากกว่าหนึ่งคน ในแต่ละจุดเก็บข้อมูล ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากผู้บอกภาษาอำเภอละ 3 คน รวม 18 คน ตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ โดยใช้รายการคำพยางค์เดียวจำนวน 100 คำในการสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ ได้ใช้เครือง DSP Sona-Graph Workstation Model 5500 ผลการวิจัยพบว่า ในแง่ของการแปรระหว่างอำเภอ ระบบวรรณยุกต์ของภาษาไทยถิ่นเพชรบุรีของทุกอำเภอเป็นระบบ 6 หน่วยเสียงวรรณยุกต์เหมือนกัน สำหรับสัทลักษณะของหน่วยเสียงวรรณยุกต์นั้น พบวา่แต่ละอำเภอมีความแตกต่าง และความแตกต่างสามารถนำมาจำแนกภาษาถิ่นย่อยได้ ในแง่ของการแปรระหว่างบุคคลในจุดเก็บข้อมูลแต่ละจุดนั้น พบว่าไม่มีความแตกต่างในส่วนของจำนวนหน่วยเสียงวรรณยุกต์ แต่มีความแตกต่างในการปรากฏของหน่วยเสียงวรรณยุกต์ในพยางค์ตาย สำหรับสัทลักษณของหน่วยเสียงวรรณยุกต์พบว่า ผู้บอกภาษา 3 คน หรืออย่างน้อย 2 ใน 3 คน ของแต่ละอำเภอ มีสัทลัษณะของหน่วยเสียงวรรณยุกต์เหมือนหรือคล้ายคลึงกัน

Note

Typescript (photocopy)

Thesis (M.A.)—Chulalongkorn Univesity, 1993

Subject(s)

Dialects

Thai language

Alt author

อภิญญา พรสิบ

Kalaya Tingsabadh, advisor

ISBN

9745838837