A tonal study to differentiaie Banlad accents of Petchaburi province / Suttimas Khumdee

This study investigates tonal variation in Central Thai at the level of tambon to find out the extent to which tonal analysis of connected speech could be used to distinguish the varieties at this level. Listening tests were carried out among the inhabitants of Amphoe Banlad, Petchaburi province. The varieties spoken at tambon Rai Sathon and tambon Ban Than stood out as the most distinctive. Three male speakers 40-70 years old from each tambon were interviewed on general subjects for 3-5 hours by the researcher, who also comes from tambon Rai Sathon. At the end of the interview of each informant a tone checklist consisting of 10 words: / kaaA2, khaaA4, khaaB1, khaaC1, khaaC4, khaaA1, khatDS1, khatDS4, khaatDL1, khaatDL4 / were elicited using the cue card technique. Eight rounds of the checklist were recorded.

The following types of syllables were selected from the connected speech data: prominently stressed syllables, stressed syllables, and unstressed syllables in monosyllabic as well as disyllabic words – five syllables in each type. These syllables together with five tokens of each word in the tone checklist were analyzed using WinCECIL. Microsoft Excel Version 1997 was used to process the data and produce line graphs. A new method of tonal presentation is purposed in this study.

งานวิจัยนี้ศึกษาการแปรของวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นกลางที่พูดในระดับตำบล เพื่อหาคำตอบว่าการวิเคราะห์วรรณยุกต์ในคำพูดต่อเนื่องสามารถแสดงความแตกต่างของภาษาถิ่นย่อยในระดับนี้ได้เพียงใด ผู้วิจัยอัดเสียงภาษาบ้านลาดที่พูดในตำบลต่าง ๆ แล้วเปิดให้ชาวบ้านลาดต่างตำบลฟัง เพื่อหาตำบลที่ใช้สำเนียงแตกต่างกัน พบว่าชาวบ้านลาดจำแนกสำเนียงที่พูดที่ตำบลไร่สะท้อนและตำบลบ้านทานได้มากที่สุด ผู้วิจัยจึงเลือก 2 ตำบลนี้เป็นจุดเก็บข้อมูล ผู้วิจัยคัดเลือกผู้บอกภาษา 3 คน จากแต่ละตำบล เป็นเพศชาย อายุ 40-70 ปี แล้วสัมภาษณ์ผู้บอกภาษาแต่ละคนเกี่ยวกับเรื่องทั่ว ๆ ไป เป็นเวลาประมาณ 3-5 ชั่วโมง ผู้วิจัยสัมภาษณ์ด้วยตนเองเพราะผู้วิจัยเป็นชาวไร่สะท้อนแต่กำเนิด หลังจากการสัมภาษณ์ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลคำชุดเทียบเสียง ซึ่งประกอบด้วยคำ 10 คำ ได้แก่ กา คา ข่า ข้า ค้า ขา ขัด คัด ขาด คาด ด้วยวิธีการให้สัญญาณประจำคำ ผู้บอกภาษาออกเสียงคำชุดเทียบเสียงทั้งหมด 8 รอบ

ผู้วิจัยคัดเลือกพยางค์ประเภทต่าง ๆ จากคำพูดต่อเนื่อง ได้แก่ พยางค์ที่ลงเสียงหนักพิเศษ พยางค์ที่ลงเสียงหนัก และพยางค์ที่ไม่ลงเสียงหนัก ที่ปรากฏในคำ 1 พยางค์ และคำ 2 พยางค์ โดยคัดเลือกพยางค์มาบริบท 5 พยางค์ ผู้วิจัยวิเคราะห์พยางค์เหล่านี้พร้อมทั้งคำชุดเทียบเสียง คำละ 5 ครั้ง โดยใช้โปรแกรม WinCECIL จากนั้น จึงแสดงผลและประมวลผลให้เป็นกราฟด้วย Microsoft Excel Version 1997 ในงานวิจัยนี้มีวิธีการนำเสนอกราฟ แสดงวรรณยุกต์แบบใหม่ด้วย