Author

Wissanu Wongnate

Title

A comparison of acoustic characteristics of long monophthongs in Bangkok Thai spoken by Isan and Bangkok speakers / Wissanu Wongnate

Date

2000
   

Location

CL thesis

Source

97 leaves

Abstract

This research is a study of the acoustic characteristics, i.e., Formant 1, Formant 2, and the duration of long monophthongs in Bangkok Thai spoken by Isan speakers with different language experience compared to Bangkok speakers. The hypotheses are (1) acoustic characteristics of the 9 long monophthongs in Bangkok Thai spoken by Isan speakers differ from Bangkok speakers, they have higher Formant 1 and Formant 2 and shorter duration, (2) language experience of the Isan speakers influences the acoustic characteristics of vowels, when compared to Bangkok speakers’ acoustic characteristics, speaker with low language experience have greater differences than speakers with high language experience.

It is found that the average of Formant 1 and the average of Formant 2 of the 9 long monophthongs are different among the 3 groups of informants. For the average F1, Isan speakers with high language experience has the highest F1 value compared to the Bangkok speakers and Isan speakers with low language experience. The variation in terms of F1 are statistically significant (p ≤ 0.05) only with 3 vowels, i.e.; µ :, a:, and  :. However, the value of the standard deviation of the F1 is highest in Isan speakers with low language experience compared to Isan speakers with high language experience and Bangkok speakers. In terms of average duration of the vowels, Bangkok speakers have highest value compared to Isan speakers, and Isan speakers with low language experience have lowest duration value. The variation in terms of duration among the 3 groups of speakers are statistically significant ( p ≤0.05) except 2 vowels, I: and  :.
 

งานวิจัยนี้ศึกษาลักษณะทางกลสัทศาสตร์ ได้แก่ ค่าความถี่กำทองที่ 1 และ ที่ 2 รวมถึงค่าระยะเวลาของสระเดี่ยวเสียงยาวของคนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ ต่างกันโดยเปรียบเทียบกับลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของคนกรุงเทพฯ สมมติฐานของการวิจัยคือ ลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของเสียงสระทั้งเก้าของคนอีสานที่พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ แตกต่างจากลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของเสียงสระทั้งเก้าของคนกรุงเทพฯ โดยมีค่าความถี่กำทอนที่ 1 และ ที่ 2 สูงกว่า และมีค่าตะยะเวลาในการเปล่งเสียงน้อยกว่าคนกรุงเทพฯ อีกประการหนึ่ง ประสบการณ์ทางภาษาของคนอีสานที่พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ มีความสัมพันธ์กับลักษณะทางกลสัทศาสตร์ของสระเดี่ยวเสียงยาว กล่าวคือ คนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ ต่ำจะมีสระที่ลักษณะทางกลสัทศาสตร์ดังกล่าวแล้วแตกต่างจากสระของคนกรุงเทพฯ มากกว่าคนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ สูง

ผลการวิจัยพบว่า ค่าความถี่กำทอนที่ 1 ของเสียงสระทั้งเก้าของคนกรุงเทพฯ และคนอีสานมีค่าเฉลี่ยแตกต่างกัน โดยคนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ สูงมีค่าเฉลี่ยของค่าความถี่กำทอนที่ 1 สูงกว่าคนกรุงเทพฯ และคนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ ต่ำมีค่าเฉลี่ยของค่าความถี่กำทอนที่ 1 ต่ำที่สุดอย่างไรก็ตาม ในคนอีสานที่มีประสบการณ์ ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ ต่ำจะมีค่าคะแนนเบี่ยงเบนมาตรฐานของค่าความถี่กำทอนที่ 1 น้อยที่สุด เมื่อทำการวิเคราะห์ความแปรปรวนของค่าความถี่กำทอนที่ 1 ของเสียงสระทั้งเก้าของผู้พูดทั้งสามกลุ่มแล้ว พบว่าค่าความถี่กำทอนที่ 1 ของเสียงสระทั้งเก้าของผู้พูดทั้งสามกลุ่มแล้ว พบว่าค่าความถี่กำทอนที่ 1 ของสระ µ : a: และ  : ของผู้พูดทั้งสามกลุ่มมีความแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 สำหรับค่าเฉลี่ยของระยะเวลาในการเปล่งเสียงสระ การวิจัยพบว่า คนกรุงเทพฯ มีค่าระยะเวลาเฉลี่ยของเสียงสระสูงที่สุดเมื่อเทียบกับคนอีสาน และ คนอีสานที่มีประสบการณ์ทางภาษาไทยกรุงเทพฯ ต่ำมีค่าเฉลี่ยของระยะเวลาในการเปล่งเสียงสระต่ำที่สุด เมื่อวิเคราะห์ความแปรปรวนของค่าระยะเวลาของเสียงสระทั้งเก้าของผู้พูดทั้งสามกลุ่ม พบว่ามีความแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ในสระส่วนใหญ่ ยกเว้นสระ I: และ  :

Note

Typescript (photocopy)
 

Thesis--Chulalongkorn University, 2000

Alt author

วิษณุ วงษ์เนตร
 

Sudaporn Luksaneeyanawin, advisor
 

Chulalongkorn University. Linguistics

ISBN

9740300359

Key word

Acoustic characteristic
 

Language experience