This is a study of hedging strategies found in conversation about sex among Thai speakers in public discourse. An excerpt of data is collected of 4 types of discourse situation; television, radio, newspaper column and internet webboard.

The study shows that there are 3 linguistic devices for hedging which are substitution, deletion and addition. These can be realized in 39 linguistic forms. Following Brown and Levinson’ s theory, 19 forms are found to be quality hedges;16 forms manner hedges; 3 forms quantity hedges and only one form relevance hedge. These forms are used at varying degrees of frequency in different situations. Euphemism, if-clause and modal verbs are used at the high frequency in every discourse situation. In all, the degree of hedging is about 3.87 percent of the number of words used in the discourse.

For the analysis in each situation, the highest degree of hedging is found in television conversation (5.01%). Though it was expected to have the lowest degree of hedging, internet webboard ranks second (4.13%) . Third is radio conversation (3.42%) , and the lowest degree of hedging is found in newspaper column (3.36%).

งานวิจัยนี้ศึกษากลวิธีการกลบเกลื่อนในการสนทนาเรื่องเพศของคนไทย ในปริจเฉท การสนทนาแบบสาธารณะ โดยใช้ข้อมูลปริจเฉทที่ต่างกัน 4 สถานการณ์ คือ ปริจเฉทในรายการทาง โทรทัศน์ รายการวิทยุ คอลัมน์ถาม-ตอบในหนังสือพิมพ์ และ กระดานสนทนาในอินเทอร์เน็ต

ผลการศึกษา พบว่า มีกลไกภาษา 3 กลไกที่ใช้ในการกลบเกลื่อน คือ การแทนที่รูปภาษา การละ รูปภาษา และการเพิ่มรูปภาษา ซึ่งใช้รูปแบบภาษาทั้งหมด 39 แบบ และสามารถจำแนกได้ตามแนวคิด ของ บราว์นและเลวินสันได้ 4 ประเภท โดยรูปแบบภาษา 19 แบบ เป็นการกลบเกลื่อนที่ละเมิดเงื่อนไขเชิงคุณภาพ ,16 แบบ ละเมิดเงื่อนไขเชิงรูปแบบ , 3 แบบ ละเมิดเงื่อนไขเชิงปริมาณ และอีก 1 แบบ ละเมิดเงื่อนไขเชิงความสอดคล้อง นอกจากนี้ยังพบว่า ความถี่ในการใช้รูปแบบภาษาแบบต่างๆ จะแตกต่างกันตามสถานการณ์ปริจเฉท โดยรูปแบบภาษาที่เป็นคำรื่นหูประเภทต่างๆ ประโยคแสดงการสมมติ สถานการณ์ และคำกริยานุเคราะห์บอกอรรถานุเคราะห์ มีการใช้ในความถี่ที่สูงในทุกสถานการณ์ปริจเฉท จากจำนวนคำทั้งหมดในข้อมูลปริจเฉทการสนทนา พบว่า มีอัตราการกลบเกลื่อนประมาณ ร้อยละ 3.87

การศึกษาแต่ละสถานการณ์ พบว่า ปริจเฉทการสนทนาในโทรทัศน์ จะมีอัตราการกลบเกลื่อนสูงสุด ( ร้อยละ 5.01) และจากสมมติฐานที่ว่า ปริจเฉทการสนทนาในอินเทอร์เน็ต จะมีอัตราการ กลบเกลื่อนต่ำสุดนั้น งานวิจัยนี้ พบว่า ปริจเฉทในอินเทอร์เน็ตมีอัตราการกลบเกลื่อนสูงเป็นอันดับที่ 2 (ร้อยละ 4.13) อันดับที่ 3 คือ ปริจเฉทในรายการวิทยุ( ร้อยละ 3.42 ) และ ปริจเฉทในคอลัมน์ถาม-ตอบในหนังสือพิมพ์ มีอัตราการกลบเกลื่อนต่ำสุด (ร้อยละ 3.36)