โครงการแผนที่ภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาถิ่นอีสาน เป็นอีกหนึ่งโครงการย่อย ภายใต้ ‘โครงการพัฒนาแผนที่ภาษาไทยถิ่นด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์’ ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง ภาควิชาภาษาศาสตร์ และภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เน้นการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อประโยชน์ในการศึกษาวิจัยภาษาไทยถิ่น  โครงการแผนที่ภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาถิ่นอีสาน มีวัตถุประสงค์หลักในการจัดทำฐานข้อมูลภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาไทยถิ่นอีสานในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information System – GIS) และแสดงผลในรูปแผนที่แสดงการกระจายของคำศัพท์  ทั้งนี้ ข้อมูลภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาไทยถิ่นอีสานได้ดำเนินการรวบรวมและบันทึกบนแผ่นกระดาษ ในรูปแผนที่ภาษาไทยถิ่นอีสาน ในปีพ.ศ. 2522 โดยภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับเงินสนับสนุนการวิจัยจากมูลนิธิฟอร์ด หัวหน้าโครงการ คือ ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์  ผู้ร่วมโครงการได้แก่ คณาจารย์ของภาควิชาภาษาศาสตร์ทุกท่าน สัมภาษณ์ข้อมูลคำศัพท์จากหน่วยอรรถ กว่า 300 หน่วยอรรถ  อย่างไรก็ดี เนื่องจากผลการสำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลคำศัพท์แสดงลงในแผนที่แผ่นกระดาษ ยากต่อการนำไปใช้ศึกษาต่อยอดร่วมกับงานวิจัยอื่นหรือขยายผลการศึกษา คณะผู้วิจัยในโครงการแผนที่ภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาถิ่นอีสานจึงได้นำผลการเก็บรวบรวมข้อมูลดังกล่าว มาจัดเก็บใหม่ให้อยู่ในรูปฐานข้อมูลแผนที่คำศัพท์ภายใต้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และจัดทำเป็นแผนที่เชิงเลข (digital data) ขึ้น เพื่อสร้างคลังแผนที่ภาษาไทยถิ่นอีสาน พ.ศ. 2522 ข้อมูลที่จัดทำขึ้นสามารถใช้เป็นแหล่งอ้างอิงทางด้านภาษาไทยถิ่นอีสานในประเทศไทย และ นำไปใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกในด้านอื่น ๆ ต่อไป อีกทั้ง สามารถนำไปใช้เปรียบเทียบกับผลการวิจัยใน “โครงการแผนที่ภูมิศาสตร์คำศัพท์ของประเทศไทย พ.ศ. 2545” ซึ่งเป็นโครงการย่อยอีกโครงการหนึ่งที่ได้รวบรวมข้อมูลคำศัพท์ในระดับประเทศไว้