คลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545
คลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545 ประกอบด้วยข้อมูลคำศัพท์และแผนที่คำศัพท์ภาษาไทยถิ่น จำนวน 95 หน่วยอรรถ
อนึ่ง ข้อมูลคำศัพท์ที่ใช้ในการศึกษาการแปรของคำศัพท์มาจากข้อมูลของ ‘โครงการแผนที่ภูมิศาสตร์คำศัพท์ภาษาถิ่นอีสาน’ (พ.ศ. 2522) และ ข้อมูลของ ‘โครงการพัฒนาแผนที่ภาษาไทยถิ่นด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์’ (พ.ศ. 2545) ข้อมูลทั้งสองแหล่งถูกนำมาวิเคราะห์เพื่อศึกษาการแปรของคำศัพท์เชิงพื้นที่ รายหน่วยอรรถ ภายใต้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information System – GIS) และจัดทำเป็นแผนที่เชิงเลข (digital data) ดังแสดงและเผยแพร่ไว้ในเว็บไซต์นี้ในรูปแบบแผนที่คำศัพท์และตารางข้อมูลคำศัพท์
คณะผู้วิจัย ‘งานวิจัยคลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545’
ผู้วิจัยและรับผิดชอบโครงการ:
- รองศาสตราจารย์ ดร. ศิริวิไล ธีระโรจนารัตน์ (ตำแหน่งในขณะดำเนินโครงการวิจัย) ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ที่ปรึกษา:
- ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ม.ร.ว. กัลยา ติงศภัทิย์ ภาควิชาภาษาศาสตร์คณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ช่วยวิจัยหลัก:
- นางสาววนิดา เลิศวัฒนมงคล
งานวิจัยคลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545: ความเป็นมาและวัตถุประสงค์
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างคลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545 รายหน่วยอรรถ จำนวน 95 หน่วยอรรถ การสร้างแผนที่ภาษาไทยถิ่นใช้เกณฑ์คำศัพท์ตามหลักวิธีทางภาษาศาสตร์ แบ่งภาษาไทยถิ่นออกเป็น 2 กลุ่มได้แก่ภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง
วัตถุประสงค์การวิจัย
1. เพื่อศึกษาและวิเคราะห์การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นและแสดงผล (นำมาจัดทำ) ในรูปแผนที่เชิงเลขแสดงการแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นรายหน่วยอรรถ
2. เพื่อนำเสนอทางเลือกในการนำระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) มาประยุกต์ร่วมกับวิธีการทางภาษาศาสตร์ เพื่อช่วยวิเคราะห์การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่น
ขอบเขตการวิจัย
1. งานวิจัยนี้ศึกษาเฉพาะการแปรของภาษาไทยถิ่นระหว่าง “ภาษาไทยถิ่นกลาง” และ “ภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง” ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือโดยใช้คำศัพท์เป็นเกณฑ์
2. ข้อมูลที่นำมาใช้ในการวิจัยนี้ นำมาจากผลการเก็บรวบรวมข้อมูลคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2 โครงการก่อนหน้านี้ (พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545)
3. ในข้อเสนอของงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยใช้การบูรณาหลักการทางภูมิศาสตร์ และ ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information System [GIS]) มาผนวกกับวิธีการวิเคราะห์คำศัพท์ทางภาษาศาสตร์เพื่อจัดทำแผนที่แสดงการแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่น
อาจกล่าวโดยสรุปว่า งานวิจัยชิ้นนี้มีลักษณะเด่นดังนี้ คือ 1) เป็นการนำระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) มาประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาและเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดทำแผนที่เชิงเลข (digital map) ในรูปแบบแผนที่ภาษาไทยถิ่นและแผนที่การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นของประเทศไทย 2) กระบวนการวิจัยใช้การบูรณาการความรู้ระหว่างศาสตร์ 2 แขนง อันได้แก่ ภาษาศาสตร์ และ ภูมิศาสตร์ นับว่าเป็นงานวิจัยที่สร้างองค์ความรู้ใหม่ในเชิงเทคนิควิธีการ ซึ่งเป็นการนำเสนอทางเลือกใหม่ และเป็นแนวทางสำหรับนักวิจัยวิทยาภาษาถิ่นและนักภาษาศาสตร์ที่มีความสนใจในการนำระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์มาใช้ช่วยในการวิเคราะห์การแปรของคำศัพท์ภาษาถิ่น 3) งานวิจัยส่วนใหญ่เป็นการเลือกศึกษาเฉพาะบางบริเวณเช่นหมู่บ้านตำบลอำเภอแต่งานวิจัยนี้ศึกษาครอบคลุมพื้นที่ในระดับภูมิภาคและใช้ข้อมูลหน่วยอรรถจำนวนมากในการวิเคราะห์และจัดทำคลังข้อมูลแผนที่ภาษา
งานวิจัยคลังแผนที่การแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545: การดำเนินการและผลลัพธ์
การดำเนินการ
ในการวิจัย จะใช้ข้อมูลคำศัพท์จำนวน 95 หน่วยอรรถ ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ซึ่งเก็บคนละช่วงเวลาโดยข้อมูลห่างกัน 23 ปี (พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545) ในแต่ละหน่วยอรรถ กำหนดว่าคำศัพท์เป็นภาษาใดภาษาหนึ่งใน 2 กลุ่ม คือ “ภาษาไทยถิ่นกลาง” (Central Thai) และ “ภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง” (Non-Central Thai) จากนั้น นำข้อมูลภาษาในแต่ละหน่วยอรรถมาเปรียบเทียบกันในเชิงพื้นที่ การวิจัยใช้การบูรณาการนำหลักความรู้ทางภูมิศาสตร์และระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information System [GIS]) มาผนวกกับวิธีการวิเคราะห์คำศัพท์ทางภาษาศาสตร์เพื่อสร้างผลลัพธ์คลังแผนที่แสดงการแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นระหว่าง 2 เวลา แสดงผลลัพธ์ในรูปแบบแผนที่การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นรายหน่วยอรรถ ผลลัพธ์ที่ได้จะช่วยให้นักภาษาศาสตร์เห็นภาพได้ชัดเจนเกี่ยวกับสถานภาพการแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นและการเปลี่ยนแปลงการใช้คำศัพท์ของหน่วยอรรถต่าง ๆ เช่น คำศัพท์ของหน่วยอรรถใดเปลี่ยนแปลงหรือคงเดิมในช่วงระยะเวลาที่ศึกษา อนึ่ง งานวิจัยการจัดทำแผนที่การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นที่ทำขึ้นนี้ ครอบคลุมภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยทั้งภาค ทั้งนี้ยังไม่ได้มีผู้ใดหรือหน่วยงานใดจัดทำมาก่อน
ผลลัพธ์วิจัย
ผลลัพธ์ที่ได้จากงานวิจัยได้แก่
- แผนที่ภาษาไทยถิ่น (ภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง) พ.ศ. 2522
- แผนที่ภาษาไทยถิ่น (ภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง) พ.ศ. 2545
- แผนที่แสดงการแปรของคำศัพท์ในภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2545
ผลลัพธ์ที่ได้จากงานวิจัย สามารถใช้เป็นหลักฐานและข้อมูลอ้างอิงการใช้ภาษาไทยถิ่นของคนในพื้นที่ภาคอีสาน ใน พ.ศ. 2522 – 2545 ได้เป็นอย่างดี แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง/การแปรของคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักภาษาศาสตร์ นักวิทยาภาษาถิ่น ตลอดจนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เป็นอย่างดี และสามารถนำผลการศึกษาเป็นข้อมูลพื้นฐานในการกำหนดงานวิจัยต่อยอดในแง่มุมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในอนาคตอย่างไรก็ตาม งานวิจัยนี้มีข้อจำกัดคือ การเปรียบเทียบข้อมูล 2 เวลา เป็นข้อมูลในอดีตซึ่งอาจไม่สะท้อนถึงการใช้ภาษาไทยถิ่นในปัจจุบัน นอกจากนี้ แผนที่ภาษาไทยถิ่นที่สร้างขึ้นในงานวิจัยนี้ ใช้เกณฑ์คำศัพท์ หากใช้เกณฑ์อื่น เช่น สระ วรรณยุกต์ อาจจะทำให้ผลลัพธ์แผนที่ภาษาไทยถิ่น (ภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาไทยถิ่นกลาง) แตกต่างออกไป
กิตติกรรมประกาศ
ผู้วิจัยรู้จักและเรียนรู้ภูมิศาสตร์ภาษาถิ่นเป็นครั้งแรกจาก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ม.ร.ว.กัลยา
ติงศภัทิย์ อาจารย์ประจำของภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่สมัยที่ผู้วิจัยเริ่มทำงานเป็นอาจารย์ใหม่ ๆ ที่คณะอักษรศาสตร์ โดยผู้วิจัยในฐานะนักภูมิศาสตร์ และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ม.ร.ว.กัลยา ติงศภัทิย์ ในฐานะนักภาษาศาสตร์ได้ทำงานวิจัยด้านภาษาถิ่นร่วมกันเรื่อยมาตั้งแต่ราว พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน งานวิจัยเน้นการนำเอาภูมิศาสตร์และเทคโนโลยีภูมิศาสตร์มาประยุกต์ใช้ในการศึกษาภูมิศาสตร์ภาษาถิ่น ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ม.ร.ว.กัลยา ติงศภัทิย์ กรุณารับเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ปรึกษา รวมทั้งให้คำแนะนำและช่วยเหลือผู้วิจัยมาโดยตลอด โดยเฉพาะในส่วนของการวิเคราะห์คำศัพท์ตามวิธีการทางภาษาศาสตร์ นอกจากนี้ ผู้วิจัยขอขอบคุณ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พิณรัตน์ อัครวัฒนากุล ผู้เชี่ยวชาญภาษาไทยถิ่นอีสานที่กรุณาให้คำปรึกษาเกี่ยวกับคำศัพท์ต่าง ๆ ที่พบในพื้นที่ศึกษา อีกทั้ง ผู้วิจัยขอขอบคุณนางสาววนิดา เลิศวัฒนมงคล ในฐานะผู้ช่วยวิจัยหลัก ซึ่งช่วยทำให้งานต่าง ๆ สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีตามระยะเวลาที่กำหนด
ขอขอบคุณข้อมูลคำศัพท์จาก “โครงการพัฒนาฐานข้อมูลคำศัพท์ภาษาไทยถิ่น” ข้อมูลแผนที่ภาษาไทยถิ่นอีสานใน พ.ศ. 2522 ซึ่งจัดทำโดยภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีหัวหน้าโครงการ คือ ศาสตราจารย์ ดร. วิจินตน์ ภาณุพงศ์ นอกจากนี้ ขอขอบคุณแผนที่
เขตการปกครองเชิงเลขซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จากกระทรวงคมนาคม
นอกจากนี้การดำเนินการวิจัยนี้จะเกิดขึ้นมิได้หากไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนการวิจัยจากคณะอักษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งการดำเนินการวิจัยใช้ระยะเวลาประมาณ 1 ปี ระหว่างปี พ.ศ. 2566–2567 ผู้วิจัยจึงขอขอบพระคุณแหล่งทุนที่กล่าวมา ณ ที่นี้ด้วยที่ช่วยให้งานด้านต่าง ๆ ของโครงการนี้ให้สำเร็จลุล่วงลงได้อย่างสมบูรณ์
