หลักสูตรปริญญาโท

“การศึกษาวรรณคดีไทยในฐานะมรดกร่วมทางวัฒนธรรมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไม่เพียงแต่ทำให้เรามองเห็นสายสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาความคิด ตลอดจนความหลากหลายของวัฒนธรรมทางวรรณศิลป์ในสังคมแถบนี้เท่านั้น แต่ยังช่วยให้เราเข้าใจคุณค่าและเอกลักษณ์ของตัวเราเอง อันเป็นการขยายน่านฟ้าความรู้และความเข้าใจทางสังคมวัฒนธรรมให้กว้างขวางยิ่งขึ้น”

“การทำความรู้จักภาษาไทยที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน บางครั้งอาจต้องทำความรู้จักผ่านภาษาที่แตกต่าง การศึกษาภาษาเก่าหรือการศึกษาข้ามสมัยจะช่วยให้เข้าใจที่มาของลักษณะภาษาไทยได้ ในขณะเดียวกัน การศึกษาในมุมมองแบบลักษณ์ภาษาหรือการศึกษาข้ามภาษาก็จะช่วยให้มองเห็นลักษณะภาษาไทยได้ชัดเจนมากขึ้น”

“การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวรรณคดีไทยกับวรรณคดีต่างประเทศทำให้ประจักษ์ความจริงข้อหนึ่งว่า วัฒนธรรมวรรณศิลป์ไทยเป็นวัฒนธรรม “ภารตานุวาท” ซึ่งหมายความว่า กวีไทยได้อาศัยวัตถุดิบประการต่าง ๆ จากวรรณคดีอินเดียโบราณ คือ บาลีและสันสกฤต มา “กล่าวซ้ำ” อย่างสร้างสรรค์เป็นเวลาช้านานจวบจนถึงปัจจุบัน “ภารตานุวาท” จึงเป็นแนวทางการศึกษาวิจัยวรรณคดีไทยอีกแนวทางหนึ่งที่น่าสนใจ เชื้อเชิญให้ผู้สนใจมาร่วมกัน “กล่าวซ้ำ” เพื่อเติมเต็มองค์ความรู้ด้านวรรณคดีไทยให้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น”

“ความแตกต่างทางวัฒนธรรมเป็นปัจจัยหนึ่งที่อาจนำไปสู่ความล้มเหลวในการสื่อสาร วัจนปฏิบัติศาสตร์ภาษาระหว่างกลางจึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่จะช่วยให้เรา ‘รู้เขา’ และช่วยให้เขา ‘รู้เรา’ อันจะก่อให้เกิดความเข้าใจซึ่งกันและกัน และนำไปสู่ความสำเร็จในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมต่อไป”